Күргәзмә коллекциясеннән

Ташлардагы песи балалары Эшель Амит.

Гадәти булмаганча зур — алты манул баласыннан торган токым белән сирәк очрашу! Алар кояш батканнан соң озак та үтми яшерен урыннарыннан чыгып, берничә мизгелгә таш өеменә тезелеп бастылар. Бу ташлар алар өчен бер үк вакытта да йорт та, ныгытма да булып хезмәт итә.

Сигез атналык бәләкәчләр инде тирә-якны өйрәнә башлаган, әмма һаман сак кыланалар һәм аларга табыш алып кайтучы әниләренә бәйле булып калалар. Бу яшерен холыклы песиләр Көнчыгыш Монголия далаларында яши, ташлы ышык урыннарны өстен күрә.

Берничә көн дәвамында мин аларны алдан әзерләнгән яшерен урыннан, таң атканда һәм эңгер-меңгер вакытта күзәттем, аларның табигый ритмын бозмаска тырыштым. Әлеге гаиләнең серле тормышына күз салу гаять дулкынландыргыч булды.